Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

23 Μαρτίου 1919, συγκροτείται το φασιστικο κόμμα του Μουσολίνι «Πυρήνες του Αγώνα» (Fasci de Combattimento)

23/03/2017

Ιστορία


Επιμέλεια Αργυρώ Κραββαρίτη                                http://vathikokkino.gr

Απόσπασμα από το βιβλίο «Η ιστορία του φασισμού 1914 -1945», του Στάνλεϊ Πέιν, Εκδόσεις «Φιλίστωρ»



Στις 23 Μαρτίου 1919 , συγκροτείται στο Μιλάνο της Ιταλίας το φασιστικό κόμμα του Μπενίτο Μουσολίνι, που αρχικά φέρει την ονομασία «Πυρήνες του Αγώνα» (Fasci de Combattimento).

Στην πρώτη του απόπειρα να εκλεγεί στο Κοινοβούλιο, το κόμμα του Μουσολίνι αποτυγχάνει παταγωδώς. Ωστόσο η δράση του στη διάρκεια των μεγάλων απεργιακών αγώνων στην Ιταλία το 1920-1921 ενάντια στους εργάτες (με την οργάνωση εκστρατειών «τιμωρίας» κατά απεργών, συνδικαλιστών, κλπ.) κέρδισε την εύνοια και την ενεργό στήριξη των βιομηχάνων.

Tο 1921 το κόμμα μετονομάζεται σε Εθνικό Φασιστικό Κόμμα

Η Ίδρυση των Fasci Italiani di Combattimento (Πυρήνες του Αγώνα)

Τόσο οι εθνικιστές όσο και οι σοσιαλιστές περίμεναν ότι το τέλος του πολέμου θα παρήγε μεγάλα πράγματα, και η συνεπακόλουθη αίσθηση προσμονής και ακτιβισμού προκάλεσε τη γέννηση της έκφρασης «diciannovismo» (1919-ισμός). Έτσι, ένα τυπικό, αν και στην αρχή τελείως ασήμαντο, diciannovista φαινόμενο ήταν η συγκέντρωση περίπου διακοσίων αριστερών παρεμβατιστών και ένθερμων εθνικιστών, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον έξι γυναικών, σε μια νοικιασμένη αίθουσα στην Πιάτσα Σαν Σεπόλκρο στο Μιλάνο στις 23 Μαρτίου του 1919, για να οργανώσουν ένα καινούργιο επαναστατικό εθνικιστικό κίνημα που ονομάστηκε οι Fasci Italiani di Combattimento.

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

«Συρματοπλέγματα που αγκυλώνουν καρδιές…»

21/03/2017

Αντιφασιστικά
Ιδέες - απόψεις





Της Αργυρώς Κραββαρίτη http://vathikokkino.gr


Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού.

Άνθρωποι με άλλο χρώμα δέρματος αλλά το ίδιο χρώμα αίματος ∙ κόκκινο. Αίμα που χύνεται άφθονο στις πατρίδες του, από τους ιμπεριαλιστές κυρίαρχους «γαλαζοαίματους» αφέντες. Τους ίδιους που αφού επεμβαίνουν και προκαλούν πόλεμο, αναγκάζοντάς τους σε φυγή, τους υποδέχονται σαν ανεπιθύμητους υπανθρώπους όταν φτάνουν στα σύνορά τους. Με συρματοπλέγματα. Άνθρωποι με άλλη γλώσσα, θρησκεία, κουλτούρα, αλλά ίδιο τρόπο να πονούν , να πεινούν , να φοβούνται, ν΄ απελπίζονται και να ελπίζουν σ΄ ένα καλύτερο αύριο. Και μπορεί ένα πιάτο σούπα κι ένα κρεβάτι να είναι κάτι, αλλά δεν είναι αρκετό. Δε χρειάζονται σωτήρες ούτε ψίχουλα ελεημοσύνης, χρειάζονται ίσα δικαιώματα στη ζωή με κάθε αγωνιζόμενο που παλεύει για επιβίωση.

21 Μάρτη 1960 η σφαγή του Σάρπβιλ

Επιμέλεια:  Αργυρώ Κραββαρίτη                        http://vathikokkino.gr
21 Μάρτη Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού
Τα γεγονότα, οι μαρτυρίες και οι σοκαριστικές φωτογραφίες από τη σφαγή του Σάρπβιλ στη Νότιο Αφρική
Στις 21 Μαρτίου 1960, στη Νότιο Αφρική του Απαρτχάιντ καταγράφεται μια από τις μεγαλύτερες σφαγές που φέρει την υπογραφή του καθεστώτος.
Η αστυνομία ανοίγει πυρ κατά φοιτητών που διαδηλώνουν ειρηνικά στην πόλη Σάρπβιλ κατά της κυβέρνησης η οποία είχε περάσει νόμο ο οποίος προέβλεπε την επίδειξη -από πλευράς των μαύρων- ενός “εσωτερικού διαβατηρίου”, το οποίο πρακτικά θα περιόριζε ακόμη περισσότερο το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση. Ο απολογισμός μιας ακόμη απίστευτης επίδειξης βιαιότητας του καθεστώτος – μία εκ των πολλών που προηγήθηκαν και ακολούθησαν- ήταν 70 νεκροί και 180 τραυματίες.