Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Εκλογές 1961. Οταν «ψηφίζουν» τα δέντρα…


16/01/2017
Της Αργυρώς Καββαρίτη                                    http://vathikokkino.gr
Στις 16 Ιανουαρίου o Γεωργιος Παπανδρέου καταθέτει πρόταση μομφής κατα του Κων. Καραμανλή για βία και νοθεία στις εκλογές
Η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου καταθέτει πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης Καραμανλή, κατηγορώντας την ότι αποκρύπτει τα περί βίας και νοθείας στοιχεία κατά τις εκλογές του 1961 που έχει στη διάθεσή της.

Οταν «ψηφίζουν» τα δέντρα…Οι εκλογές της 29ης Οκτώβρη διεξήχθησαν με σύστημα ενισχυμένης αναλογικής που για την είσοδο στη δεύτερη κατανομή προέβλεπε ποσοστά 15% για τα αυτοτελή κόμματα, 25% για συνασπισμούς αποτελούμενους από δύο κόμματα και 30% για συνασπισμούς περισσοτέρων από δύο κομμάτων. Οι συνθήκες κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας κάτω από τις οποίες έγιναν οι εκλογές ήταν απερίγραπτες. Ολη δε αυτή την τρομοκρατία την υπέστη κυρίως το ΠΑΜΕ (Πανδημοκρατικό Αγροτικό Μέτωπο Ελλάδος) που ήταν ο συνασπισμός της ΕΔΑ και του Εθνικού Αγροτικού Κόμματος (ΕΑΚ). «Οι υποψήφιοι του ΠΑΜΕ -γράφει ο Λ. Σπαής 1– δεν εμάχοντο εναντίον των υποψηφίων άλλων κομμάτων, αλλά εναντίον του οργανωμένου εκείνου αόρατου υπερκράτους… Ολόκληρος η Χωροφυλακή, πλην εξαιρέσεων, καθώς τα ΤΕΑ και οι πράκτορες της ΚΥΠ, δικοί μας και ξένοι, μεταχειρίσθησαν παν μέσον βίας, νοθείας και τρόμου κατά των οπαδών του ΠΑΜΕ. Σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι του ΠΑΜΕ κατ’ επανάληψιν εκακοποιήθησαν. Ουδείς αντιπρόσωπος του ΠΑΜΕ κατά την ημέρα της εκλογής κατόρθωσε να μεταβή εις το εκλογικόν Τμήμα και εις ουδέν Τμήμα υπήρχαν ψηφοδέλτια του ΠΑΜΕ». Η βία εναντίον της ΕΔΑ κορυφώθηκε όταν δολοφονήθηκαν δύο στελέχη της νεολαίας της, ο Στ. Βελδελμίρης στη Θεσσαλονίκη τρεις ημέρες πριν τις εκλογές και ο στρατιώτης Δ. Κερπινιώτης στην Αρκαδία, ανήμερα των εκλογών.
Αναφορικά με τη νοθεία τα στοιχεία που βγήκαν στη δημοσιότητα μετά τις εκλογές φανερώνουν ότι ήταν εκτεταμένη, με αποτέλεσμα ο λαός να λέει τη χαρακτηριστική φράση ότι «ψήφισαν μέχρι και τα δένδρα». 2

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

η δολοφονία της Ρόζας Λούξεμπουργκ



 γραφει η Αργυρώ Κραββαρίτη

«Οι μάζες είναι ο αποφασιστικός συντελεστής,
αυτές είναι βράχος που πάνω του θα θεμελιωθεί
της επανάστασης η τελική νίκη. Οι μάζες στάθηκαν
στο ύψος τους, την "ήττα" αυτή την έκαναν πραγματικά
έναν κρίκο στην αλυσίδα των ιστορικών εκείνων ηττών
που είναι η δόξα και η δύναμη του διεθνούς σοσιαλισμού.
Και γι' αυτό μέσ' απ' αυτή την "ήττα" θα βλαστήσει η
μελλοντική νίκη.
"Τάξη επικρατεί στο Βερολίνο!". Ηλίθιοι δήμιοι! Η "τάξη"
σας είναι χτισμένη πάνω στην άμμο. Η επανάσταση αύριο
"θα υψώσει τη βροντερή φωνή της ως τους ουρανούς".
Τρομαγμένοι θ' ακούσετε το νικητήριό της σάλπισμα:
- Ημουν, είμαι και θα είμαι»
Ρόζα Λούξεμπουργκ1
1. Ρ. Λούξεμπουργκ: «Τάξη επικρατεί στο Βερολίνο...», πρόκειται για το τελευταίο άρθρο της γραμμένο στις 14/1/1919. Ολόκληρο το άρθρο στο, Ρ. Λούξεμπουργκ: «Η Εργατική τάξη και ο Πόλεμος», εκδόσεις Κοροτζή, σελ. 76-77

 Έτσι τελείωνε το τελευταίο  κύριο άρθρο στην εφημερίδα "Die Rote Fahne" (Η Κόκκινη Σημαία) της Ρόζας Λούξεμπουργκ, τα τελευταία της λόγια.

Ανθρωποκυνήγι
Τή νύχτα τής 8 μέ 9 Ίανουρίου τό κτίριο στή Βιλχελμστράσσε όπου βρίσκονταν τά γραφεία τής Rote Fahne, δέχτηκε ξαφνικά έναν καταιγισμό άπό μυδράλλια. Κατόπι έπιχειρήσανε μιά έφοδο, άλλά άμέσως ύποχώρησαν. Φαίνεται ότι αύτοί πού έπετέθηκαν φοβούνταν μιά παγίδα. Ηταν γνωστό ότι οί σπαρτακιστές είχαν μεταμορφώσει σέ φρούρια τά γραφεία. Στήν πραγματικότητα, δέν ύπήρχε πλέον στό κτίριο παρά ένας σύντροφος ο όποιος καί τό έγκατέλειψε μέ τήν έπίθεση. Τό έπεισόδιο ήταν μιά σοβαρή προειδοποίηση. Τά γραφεία άπεΐχαν τρία λεφτά άπό τό Vorwarts, τό κέντρο δηλαδή τών συγκρούσεων καί δυό λεφτά άπό τήν Place - Belle -Alliance, σημείο πού συγκεντρώνονταν τά πιό ένδιαφέροντα στρατεύματα τού έχθρού. Ή έπίθεση έπρεπε συνεπώς νά είχε προβλεφτεί. Στίς 9 'Ιανουαρίου άποφασίστηκε ή έγκατάλειψη τού κτιρίου. Ή Ρόζα φαινόταν όμως νά θέλει νά άγνοεΐ τόν κίνδυνο. Τη •Στιγμή πού έγκατέλειπε τά γραφεία, μιά κυβερνητική περίπολος βρισκόταν ήδη στήν πόρτα. Ή Ρόζα τούς παρατηρεί μέ προσοχή,
σχηματίζει τή γνώμη ότι μόνον ή πείνα μπορούσε νά οδηγήσει αύτούς τούς άνθρώπους στό στρατόπεδο τοΰ έχθρού καί άρχίζει άμέσως νά τούς έξηγεΐ ότι είχαν άδικο. Ή συντρόφισσα πού τή συνόδευε μέ πολύ κόπο κατόρθωσε νά τη
νά τή τραβήξει. Λίγο μετά, ο Ούγκο Έμπερλάϊν βρίσκει τή Ρόζα στή μέση άπό ένα πλήθος νά συζητάει μέ πάθος, δίπλα άπό τό μέρος πού γινόταν μάχη. Χρειάστηκε νά χρησιμοποιήσει βία γιά νά τήν τραβήξει άπό έκεί. Ή Ρόζα περιφρονοϋσε τόν κίνδυνο, ή μάλλον τόν άναζητοΰσε, άπό ένα ρομαντικό αίσθημα ύπευθυνότητας πού τής έπέβαλλε νά συμμερίζεται όλους τούς κινδύνους μέ τούς άπλούς μαχητές τής έπανάστασης.
Βρήκε γιά μερικές μέρες καταφύγιο στό σπίτι ένός φίλου γιατρού, όχι μακριά άπό τό Porte de Malle όπου ήταν κι' αύτό έπίσης μέσα στόν τομέα τών Επιχειρήσεων. Αύτός ήταν ό πρώτος σταθμός σέ έναν δρόμο πού θά κατέληγε στόν θάνατο. Ή Ρόζα καί ό Λεό φαίνονταν νά μή δίνουν σημασία στόν κίνδυνο πού τούς άπειλοΰσε.
Αύτοί οί τόσο έμπειροι συνωμότες δέν παίρνανε ούτε τά πιό στοιχειώδη μέτρα Ασφαλείας. Συναντώνταν μέ τούς διευθύνοντες συντρόφους καί μέ τούς άρχηγούς τών μαχομένων έργατών μέσα σε δημόσιους τόπους καί πάντα μέσα στόν τομέα όπου διεξάγονταν οί κυριότερες μάχες. Δέν φαίνονταν νά παρατηρούν τό δίκτυ πού όλο καί περισσότερο σφιγγόταν γύρω τους. Στις 10 'Ιανουαρίου τό βράδυ συλλαμβάνονται άπό τήν Κομμαντατούρα οί Γεώργιος Λέντεμπουρ καί Έρνστ Μέγερ, ήγετικά στελέχη τών 'Ανεξαρτήτων. Ό τρόπος πού είχαν συλληφθεί καί ή μεταχείρισή τους στήν Κομμαντατούρα έδειχνε καθαρά ότι είχε προσχεδιαστεί ή δολοφονία τους.

Σαν σήμερα δολοφονήθηκε η Ρόζα Λούξεμπουργκ


Της Αργυρώς Κραββαρίτη          http://vathikokkino.gr


«Οι μάζες είναι ο αποφασιστικός συντελεστής,

αυτές είναι βράχος που πάνω του θα θεμελιωθεί
της επανάστασης η τελική νίκη. Οι μάζες στάθηκαν

στο ύψος τους, την «ήττα» αυτή την έκαναν πραγματικά
έναν κρίκο στην αλυσίδα των ιστορικών εκείνων ηττών

που είναι η δόξα και η δύναμη του διεθνούς σοσιαλισμού.
Και γι’ αυτό μέσ’ απ’ αυτή την «ήττα» θα βλαστήσει η

μελλοντική νίκη.
«Τάξη επικρατεί στο Βερολίνο!». Ηλίθιοι δήμιοι! Η «τάξη»

σας είναι χτισμένη πάνω στην άμμο. Η επανάσταση αύριο
«θα υψώσει τη βροντερή φωνή της ως τους ουρανούς».

Τρομαγμένοι θ’ ακούσετε το νικητήριό της σάλπισμα:
– Ημουν, είμαι και θα είμαι»

Ρόζα Λούξεμπουργκ 1         


Στις 13 Γενάρη του 1919, το δημοσιογραφικό όργανο των Γερμανών σοσιαλδημοκρατών «Vorwarts» δημοσίευσε ένα ποίημα του ποιητή – συνεργάτη του Aρθουρ Ζίκλερ, που τελείωνε ως εξής:
«Εκατοντάδες στη σειρά οι σκοτωμένοι
προλετάριοι.
Ο Καρλ, η Ρόζα, ο Ράντεκ κι η συντροφιά τους
Δεν είναι ανάμεσα στους νεκρούς
προλετάριοι».
Τρεις μέρες αργότερα, στις 16 του μηνός ένα επίσημο ανακοινωθέν πληροφορούσε πως ο Καρλ Λίμπκνεχτ είχε συλληφθεί αλλά σκοτώθηκε, ενώ επιχειρούσε να αποδράσει και η Ρόζα Λούξεμπουργκ είχε λιντσαριστεί από εξαγριωμένο πλήθος 2. Ασφαλώς η έμμεση, αρχικά, απειλή θανάτου για τις δύο ηγετικές φυσιογνωμίες της γερμανικής και παγκόσμιας Επανάστασης και η επιβεβαίωση του τραγικού γεγονότος λίγες μέρες αργότερα, δεν ήταν τυχαία γεγονότα. Ο Καρλ και η Ρόζα, ύστερα μάλιστα από την ήττα της γερμανικής επανάστασης, το Γενάρη του ’19, ήταν προγραμμένοι από το αστικό καθεστώς και τη σοσιαλδημοκρατία, που διεύθυνε τις πολιτικές υποθέσεις της γερμανικής μπουρζουαζίας. Πώς όμως έγινε δυνατή η συνάντησή τους με το θάνατο; Ο Πάουλ Φρέλιχ περιγράφει 3:

 «Στις 15 Γενάρη το βράδυ, κατά τις 9 η ώρα, Ο Καρλ και η Ρόζα συνελήφθησαν μαζί με τον Πικ, στο τελευταίο τους καταφύγιο στη Βίλμερσντορφ, προάστιο στα δυτικά του Βερολίνου, στον αριθ. 53 της οδού Μανχάιμ, από μια ομάδα στρατιωτών με επικεφαλής τον υπολοχαγό Λίντερ και τον ξενοδόχο Μέριγκ, μέλος του συμβουλίου των πολιτών της Βίλμερσντορφ. Ο Καρλ και η Ρόζα διαμαρτυρηθήκανε και δείξανε ψεύτικες ταυτότητες, αλλά ένας χαφιές που είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη του Λίμπκνεχτ αποκάλυψε ποιοι πραγματικά ήταν. Ο Καρλ οδηγήθηκε πρώτα στο γενικό επιτελείο του συμβουλίου των πολιτών και κατόπιν στο ξενοδοχείο Eντεν. Αμέσως κατόπιν η Ρόζα και ο Πικ φτάσανε επίσης εκεί με ισχυρή στρατιωτική συνοδεία.
Στο ξενοδοχείο Eντεν η δολοφονία του Καρλ και της Ρόζας είχε ήδη αποφασιστεί και οργανωθεί υπό τη διεύθυνση του λοχαγού Παμπστ».